De Shetlands en Orkneys doorgewaaid

We moesten er 12 uur vanaf Bergen (Noorwegen) voor varen (de 3e pont in onze route), maar uiteindelijk kwamen we in Lerwick (hoofdstad van de Shetland eilanden) aan. Omdat het inmiddels al 2 uur 's nachts was en het ons niet zo sociaal leek om dan nog even luidruchtig op onze tentharingen te hameren, besloten we naar de jeugdherberg te gaan. We slopen zaal 6 in, een walm van zweet en scheten tegemoet, geproduceerd door 14 ronkende Schotten. De 2 nog vrije bedden zitten in een blokje van 4 en in een daarvan ligt een dikke 400-ponder zich voortdurend om zijn as te draaien, perfect de schommeling van de boot uit Bergen imiterend.
De volgende morgen besloten we, nog enigszins zeeziek, weer een camping op te zoeken. Snel de tent opgezet in de stortregen en bij windkracht 8: na ruim 2 weken zonneschijn moesten wij er dus uiteindelijk ook aan geloven. Maar op een of andere manier maakt dat de Shetlands alleen nog maar mooier. Als we dan toch noodweer (zelfs volgens de Shetlanders, niet de pony's, was dit de slechtste dag van de zomer) moeten hebben, dan zijn deze rotsen in de Atlantische oceaan, ver weg van alles (dichtstbijzijnde vaste land is 200 km verder), de perfecte plek.
Wat is er nu mooier dan 's nachts de tentstokken vasthouden, hopen dat je tent niet scheurt en/of opstijgt, je de regen door de naden naar binnen voelt dringen en overdag als eenzame fietsers kromgebogen over het stuur tegen de wind zichzelf een weg banend door een landschap dat alleen te vergelijken is met zuidelijk IJsland: rotsachtig en zonder bomen. We komen onderweg veel schapen, Shetland pony's en zelfs otters tegen.
De mensen zijn er erg Brits: beleefd en vriendelijk en overal ruik je Bacon en Eggs. Ook hebben ze er lekkere 'NSB-koffie' (niet zomaar koffie verkeerd maar heeeele foute koffie).
Door links te rijden, hebben we de Shetlands overleefd en namen we de boot naar de Orkney's (de 4e pont in onze route), maar niet voordat we nog even een foto van Lieuwe's fiets in Slett's Park hebben gemaakt.
Omdat we op de boot de 400-ponder weer tegenkwamen, namen we het zekere voor het onzekere en besloten, ondanks dat we middernacht aankwamen, de jeugdherberg te mijden en de camping op te zoeken.
De volgende dag hebben we de Orkney's verkend: heuvelachtig landschap zonder bomen en met erg veel schapen. Ook hebben we nog een 5000 jaar oude nederzetting en een soort Stonehenge (maar dan ouder en veeeel mooier) bezocht. Zondagavond hebben we de boot naar het vasteland genomen (5e pont in onze route) en inmiddels zijn we al weer diep in de Schotse Hooglanden binnengedrongen, waarover de volgende keer meer.

vr. gr.

Jeroen en Lieuwe

PS foto's volgen z.s.m.